تاریخچه ی جمهوری سن مارینو از بدو تاسیس تا پذیرفته شدن به عضویت در سازمان ملل متحد,قرن 19: ناپلئون سوم کاوار را وادار می کند تا سن مارینو را تحت فشار قرار ندهد

قرن 19: ناپلئون سوم کاوار را وادار می کند تا سن مارینو را تحت فشار قرار ندهد

ناپلئون مغلوب می شود. کنگره وین نقشه ی ایتالیا را از نو ترسیم می کند. درباره ی سن مارینو بحثی نمی شود. در این مورد هم هیچ دلیلی وجود ندارد.

سن مارینو از نو توسط حکومت پاپ محاصره می شود، تکه ای از یک شبه جزیره ی چهل تکه، اما حالا دیگر وحدت خیلی نزدیک است.

ایتالیای متحد هدف آزادی خواهان نیز می باشد و تعدادی از آنها در رویای برقرای یک جمهوری دموکراتیک می باشند.

محبوبیت سن مارینو در میان این آزادی خواهان درسال 1849 افزایش می یابد. هنگامی که قهرمان آنها گاریبالدی، که با اتریشی ها سخت درنبرد بود ، به همراه 1000 نفر از بازماندگان انقلاب وارد سن مارینو می شود اما به سرعت محاصره می گردد. هیچ راه فراری نیست. یا تسلیم بی قید و شرط یا نبردی با سرانجام تلخ.

مسئولین سن مارینو به عنوان میانجی وارد عمل می شوند. آنها مذاکرات را طول می دهند و شبانه به گاریبالدی، همسرش آنیتا و افسران مهم همراه آنها اجازه ی فرار می دهند. برای سایرین هم کمک پزشکی، غذا، پول و امان نامه فراهم می نمایند.

قدردانی گاریبالدی و آزادیخواهان دموکرات همراه با حمایت فرانسه که اکنون ناپلئونی دیگر بر آن حکومت می کند، برای سن مارینو بسیار سرنوشت ساز خواهد بود.

در واقع کاوار به ناپلئون سوم، گاریبالدی و آزادیخواهان احتیاج دارد تا کشور را متحد سازد. وی نمیتواند بهای نارضایتی ایشان را بپردازد.

در هنگام عبور از کنار سن مارینو در سال 1860 در راس قوای پیه مونتی خود، کاوار این کشور را به حال خود وا می گذارد. در تیتانو مردم نفس راحتی میکشند. به سرعت درخواستی مبنی بر انعقاد پیمان نامه ای برای به رسمیت شناختن حاکمیت این ناحیه به مسئولین ایتالیا ارسال می گردد. این پیمان نامه سرانجام به سال 1862 بعد از درگذشت کاوار از جانب نخست وزیر راتاتسی، که مجدداً به کمک گاریبالدی و ناپلئون نیاز دارد، به امضا می رسد.

San Marino جلو