|

همه ی دنیای اطراف مشغول جنگهای گیلفها با گیبه لاینها می باشد.ریمینی در دست
گلفها، متحدین پاپ، می باشد و توسط خاندان مالاتستا رهبری میشود. در اوربینو خاندان
مونته فلترو حامی گیبه لاینها، متحدین امپراطور، بودند.سن مارینو در وسط قرار گرفته
است و اگر چه یک بخش است جانب مونته فلترو را می گیرد تا از سلطه ی اسقف رهایی
یابد. هدفی که صرفاً پس از گذشت یک قرن، با تغییر مکان پاپ به آویگنون حاصل شد.
پیش از هر چیز مقاومت اسقف در درون دژ در هم می شکند، در نتیجه اجتماع از پذیرفتن
وی به عنوان حاکم سر باز میزند، و نهایتاً حق وی برای جمع آوری مالیات زیر سئوال می
رود.

سرانجام در سال 1351 اسقف پروتزی که از سوی گیبه لاینها شکست می خورد سن لئو را هم
از دست می دهد. وی جایی
برای رفتن ندارد. مردم سن مارینو وی را مادام که سند رهایی آنها از قیود فئودالی را
متعهد باشد، پناه می دهند.
کاردینال آلبورنوز و کاردینال انگلیکو سعی می کنند اوضاع را همانند سابق تحت کنترل
کلیسا درآورند. سن مارینو به حال خود واگذار می شود، مهره ی سرباز ناچیزی که در یک
بازی پیچیده از سوی خاندانهای بزرگ مالاتستا و مونته فلترو به بازی گرفته شد.
سنگر به سنگر قوای مونته فلترو با پرچمهای برافراشته از دره ها پایین می آیند.
خاندان مالاتستا نیز همین وضعیت را دارد ولی در جهت مخالف.
سن لئو، مایولو، تالاملو، ... بارها و بارها دست به دست میشوند. اما سن مارینو نه.
|