Storia della Repubblica di San Marino,libero comune,1243 i primi Capitani Reggenti

De XIII eeuw: San Marino wordt "commune". In 1243 de eerste consules

Langs de Marecchia riviervallei, leefden de mensen die de muren van ruw gehouwen stenen langs de bergbovenkanten bouwen om tegen de rovende bendes van soldaten en misdadigers te beschermen. Deze muren, versterken de volharding om zelfstandig te handelen.

Maiolo, Talamello, elk voor zichzelf, elk met zijn eigen kleuren.

Bijna onmiddellijk, werden deze muren overtreden door ongebreidelde legers, maar niet de Titanos. Hier houdt de stillere vesting stand, en de mensen nemen draaien in het regeren van de gemeenschap met het bewustzijn en de regelmatigheid van een godsdienstige onderneming van een compact gemaakt in de kapel van de heilige.

Op Titano groeit de bevolking. De uit steen gehouwen kapel wordt een kerk, de belangrijkste parochiekerk en de vergaderingsplaats voor lokale dorpen. De bredere vesting biedt hen allen veiligheid en de kerk biedt godsdienstig comfort en tezelfdertijd oude vrijheid van ideeën die door Marinus werden overgeleverd.

In de loop van de volgende twee eeuwen verenigen deze overtuigingen en consolideert de volledige parochie en bindt het zich aan de berg.

Naast dat van de bischop, toont een akte gedateerd 1243 ook de namen van de communautaire vertegenwoordigers - Filippo DA Sterpeto en Oddone Di Scarito. Consuls, vandaag kapiteinsregent genoemd. De mensen hebben zich een reeks regels, de statuten, een structuur aan de commune gegeven maar zij zijn nog onder het feodale gezag van de bischop van San Leo.