تاریخچه ی جمهوری سن مارینو از بدو تاسیس تا پذیرفته شدن به عضویت در سازمان ملل متحد,قرن 16: تلاشهای فابیانو دامونته و لیونلو پیو

قرن 16: تلاشهای فابیانو دامونته و لیونلو پیو

اردینالها وارد ریمینی می شوند اما سن مارینو هنوز از خطر دور نیست. اکنون خطر از جانب روماگنا می باشد جایی که خویشان و بستگان کاردینالها برای جنگیدن، شروع به جمع آوری نیرو کرده اند.

در سال 1543 از ریمینی و سانتارکانگلو، در 1549 از وروچیو.

در مواجه با این خطرات سن مارینو حصارهای اطراف را تقویت می کند و سپس از اوربینو کمک می طلبد. این دفعه درخواست تعهدی کتبی ای مینماید که به صورت علنی تنظیم شود، چنانچه همگان از آن مطلع گردند. برای 4 قرن سن مارینو از جانب اوربینو حمایت میشد. برخی حتی آنرا جزئی از آن دوک نشین مدانستند.

در اوایل قرن 17 ام دوک نشینی اوربینو در شرف پایان کار خویش است. دوک پیر شده و وارثی ندارد، و این یعنی دارایی اش به کلیسا خواهد رسید. سن مارینو نیز به نظر به آخر خط رسیده است. نقاشی به نام مینگوچی اهل پسارو از این موضوع بهره می گیرد و کشور را برای پاپ در یک نقاشی آبرنگ به تصویر می کشد چنانچه تمام مختصات آن با جزئیات مفصلش در آن نمایش می دهد. او این کشور را هم در سیاهه ی دارایی های دوک محسوب می نماید.

وی در اشتباه است. سن مارینو به سرعت واکنش نشان می دهد. در اوایل 1603 عریضه ای را مستقیماً به پاپ ارائه میکند و از وی درخواست حمایت نامه ای فوری می نماید؛ چنانچه این حمایت نامه به صورت کتبی بوده و جایگزین حمایت نامه ی اوربینو گردد، البته پش از زمانی این دوک نشین منقرض شود.

30 سال بعد در 1631 دوک در می گذرد. رم به قول خود عمل میکند و همه دوک نشین را به کلیسا ملحق می کند، به جز سن مارینو. دراین میان تنها پرچمش در اهتزاز باقی می ماند.

San Marino جلو